Wojciech Ireneusz Sobczyk
o autorze
Wojciech Ireneusz Sobczyk
Artysta wizualny, rzeźbiarz i grafik. Absolwent oraz doktor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie obronił pracę doktorską pod kierunkiem prof. Dariusza Vasiny. Obecnie adiunkt na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie.
Twórczość Wojciecha Ireneusza Sobczyka obejmuje rzeźbę, instalację, animację, muzykę oraz grafikę warsztatową. Jego sztuka, głęboko zakorzeniona w wartościach humanistycznych, czerpie z klasycznych i często zapomnianych technik oraz ikonografii. Artysta podejmuje ponadczasowe pytania o naturę człowieka, istnienie dobra i zła oraz istotę piękna i sztuki.
Mimo inspiracji tradycją, Sobczyk tworzy w sposób wyjątkowo współczesny — jego prace łączą intelektualną refleksję z niezwykłą precyzją rzemiosła. Ręczne mistrzostwo i dbałość o detal nadają jego dziełom materialny wymiar duchowości, tworząc unikalny, pełen pasji i nostalgii świat wartości.
Zdjęcie: Jarden Brun, Willa Kadenówka, Rabka Zdrój (PL), 2017
fot. / photo: Edyta Dufaj
o sztuce
Ogród
Ogród to wyjątkowa instalacja stworzona z papier-mâché, która przypomina prehistoryczne, podwodne formy raf koralowych. Organicznie rozrastając się w przestrzeni, zdaje się przejmować nad nią kontrolę – delikatna, a zarazem dominująca, przekształca otoczenie w własny mikrokosmos.
Ten subtelny, niemal efemeryczny „podwodny ogród” przywołuje wizję nieznanych głębin – krainy, która wciąż skrywa swoje tajemnice przed człowiekiem. Dla Wojciecha Ireneusza Sobczyka staje się ona punktem wyjścia do refleksji nad światem, w którym ludzkość ustępuje miejsca nowym formom życia.
W swojej artystycznej podróży Sobczyk prowadzi nas w głąb historii i natury – ku przeszłości, by zrozumieć teraźniejszość i wyprzedzić nadchodzące czasy.
Zdjęcie:
How to Be Together, 4th ArtEncounters Biennial, The French Institute, Timișoara (RU), 2021
Dzięki uprzejmości Art Encounters Foundation. Fot. Adrian Câtu
Courtesy of Art Encounters Foundation. Photo credit: Adrian Câtu
Ogród w Blow Up Hall
W Blow Up Hall „Ogród” tworzy instalację site specific, w której roślinność przejmuje władzę nad architekturą industrialną. Światło, wpadając przez szklany dach, tworzy ciągle nowe plany i scenerie instalacji. Wcześniej praca była eksponowana 3 innych miejscach, za każdym razem wpasowując się w kontekst lokalizacji.
